Menu

Warszawskie Unikaty

Perełki warszawskiej architektury

ul. Widok 11 - Śródmieście

beatice90

 

Widoczna na zdjęciach kamienica przy ul. Widok 11, należała do finansisty żydowskiego pochodzenia Chaskiela Lewenfisza. Obecnie jest jedną z najstarszych, zachowanych warszawskich kamienic (1894-1896).

Od 2007 r. stoi opuszczona. W jej wnętrzu zachowały się liczne elementy dekoracyjne, w tym balustrady, piece kaflowe, gzymsy, parkiety.

Jeszcze do lat 60-tych XX w. górną fasadę kamienicy zdobiła klinkierowa kostka. Posiadała także na elewacji ozdobne sztukaterie m.in. festony.

Jedyne co pozostało do naszych czasów to dwa ryzality w stylu manieryzmu niderlandzkiego.

Od 2003 r. wpisana jest do rejestru zabytków.

 

warszawskie_unikaty_ul.widok_11__2

warszawskie_unikaty_ul.widok_11__3warszawskie_unikaty_ul.widok_11__1

 

Poniżej projekt techniczny rekonstrukcji i rewaloryzacji elewacji frontowej wykonany przez PKZ „Zamek” w 1993 (źródło: Archiwum ZGN Śródmieście)

źródło: http://www.warszawa1939.pl/galeria-powiazany/widok-11/galeria-powiazana-5269-projekt-rewalorywacji-elewacji

1_211_11

ul. Marii Konopnickiej 3 ; 5 - Śródmieście

beatice90

Ekskluzywna kamienica firmy Steinhagen i Saenger SA - ul. Marii Konopnickiej 3

Ten charakterystyczny modernizm pochodzi z 1937-1938 roku. Fasada budynku pokryta jest piaskowcem. Cechuje go trapezowaty wykusz. Kamienicę zdobi brama/wejście w stylu Art déco.

Zaprojektowana przez wybitnych architektów - Jerzego Gelbarda (ur. 09.02.1894 r., w Częstochowie – zginął prawdopodobnie w 1944 r. w obozie koncentracyjnym w Majdanku) i Romana Sigalina (ur. 24.12.1901 r., w Warszawie – zginął w 05.1940 r. w Charkowie, rozstrzelany przez NKWD w ramach zbrodni katyńskiej).

Kamienica ta należała do fabryki papieru i celulozy firmy Steinhagen i Saenger SA, natomiast jej biura znajdowały się przy ul. Smolnej 17.

warszawskie_unikaty_ul.marii_konopnickiej_3_1warszawskie_unikaty_ul.marii_konopnickiej_3_4warszawskie_unikaty_ul.marii_konopnickiej_3_2warszawskie_unikaty_ul.marii_konopnickiej_3_3warszawskie_unikaty_ul.marii_konopnickiej_3_5warszawskie_unikaty_ul.marii_konopnickiej_3_6warszawskie_unikaty_ul.marii_konopnickiej_3_7

 

 

Poniżej, na drugim planie zdjęcie kamienicy z piaskowca przy ul. Marii Konopnickiej 5 - powstała w latach 1937-1938 według projektu Bohdana Pniewskiego. Na ostatniej kondygnacji budynku znajduje się taras z zadaszonymi loggiami.  

warszawskie_unikaty_ul.marii_konopnickiej_5_2

 

ul. Racławicka 94 - Mokotów

beatice90

 

Czysty modernizm przy ul. Racławickiej 94 z 1938 r.

Zaprojektował go Stanisław Mizerski dla znanego pilota Bolesława Orlińskiego (1899-1992), który w 1926 r. otrzymał działkę pod zabudowę w podziękowaniu za przelot samolotem z Warszaw do Japonii i z powrotem z uszkodzonym śmigłem.

Obecnie dom niszczeje, chociaż przynależy do Osiedla Oficerskiego SBM "DOM".

 

warszawskie_unikaty___ul.Racawicka_94_3warszawskie_unikaty___ul.Racawicka_94_2warszawskie_unikaty___ul.Racawicka_94_1warszawskie_unikaty___ul.Racawicka_94_4

 

ul.Tenisowa 8 - Mokotów

beatice90

ul.Tenisowa 8 na Mokotowie - naoczny świadek Powstania Warszawskiego


Kamienica powstała w 1935 roku i jest zaliczana do pereł przedwojennego modernizmu. To tutaj 16-09-1944 r. poległ Jerzy Bohuszewicz-sanitariusz pułku Baszta, sportowiec i wychowanek AZS Warszawa.
Na budynku są wciąż widoczne ślady ostrzelania.
We wnętrzu klatki schodowej, na posadzce zachowały się piękne, kwadratowe iryski.

 


IMG_20180422_142240IMG_20180422_142346IMG_20180422_142052IMG_20180422_142100IMG_20180422_142113IMG_20180422_142224IMG_20180422_142237IMG_20180422_142033IMG_20180422_142028IMG_20180422_142048IMG_20180422_142031IMG_20180422_142229

ul. Okopowa 78 - WOLA

beatice90

Fabryka Garbarska Temler i Szwede znajdująca się na Woli przy ul. Okopowej 78, funkcjonowała w tym miejscu w latach 1858-1939. Przed II wojną światową budynek był własnością Towarzystwa Akcyjnego Fabryki Garbarskiej Temler i Szwede.

Założycielem pierwotnej garbarni, znajdującej się przy ul. Ogrodowej, był przybyły z Saksonii - Jan Gottfried Temler (1793-1885).

W drugiej połowie XIX w., jego synowie Karol Ludwik (1823-1906) i Aleksander Ferdynand (1825-1917) Temlerowie nawiązali spółkę z Ludwikiem Szwede (1816-1901). Na ten okres przypada powstanie budynku przy ul. Okopowej.

Garbarnia cieszyła się ogromną popularnością nie tylko w Polsce, ale i zagranicą. Produkowano tutaj skóry pasowe, podeszwowe, cielęce, juchtowe, surowcowe oraz pasy do maszyn ze skór najwyższej jakości, sprowadzanych z Australii, Indii, czy Ameryki.

Głównym rynkiem zbytu było Cesarstwo Rosyjskie, a garbarnia w uznaniu jakości eksportowanych tam produktów dostała nawet zgodę na umieszczanie herbu cesarskiego na swoich wyrobach.

Spółka skoligacona została poprzez Zuzannę Temlerównę z posiadającą konkurencyjną warszawską garbarnię rodziną Pfeifferów. Fabryka Garbarska „Bracia Pfeiffer” znajdowała się stosunkowo niedaleko, na parceli położonej pomiędzy ulicami Smoczą, Niską i Okopową. W czasie II WŚ leżała ona na granicy getta żydowskiego. Pozostałe po walkach Powstania Warszawskiego zabudowania zostały wyburzono częściowo w latach ’60 pod budowę osiedla Esperanto, a także w latach ’90 pod budowę CH „Klif”.

W drugiej połowie lat 20. niekorzystna koniunktura gospodarcza w II RP, oraz między innymi ograniczenie rosyjskiego rynku zbytu, spowodowała wejście do zarządu zakładów Temler i Szwede przedstawiciela Pfeifferów.

W czasie II wojny światowej, w tajemnicy produkowano tutaj obuwie dla żołnierzy Armii Krajowej.

Niestety większa część fabryki znacznie ucierpiała, na szczęście zachował się okazały front.

W 1946 r. fabryka znalazła się pod Zarządem Przymusowym - jej pełna nazwa brzmiała: „Zjednoczone Zakłady Stanisław Pfeiffer, Temler i Szwede pod Zarządem Przymusowym”.

W czasie komuny upaństwowiono budynek fabryki i przez kolejne lata znajdowały się tutaj przeróżne zakłady. Zakłady Temler i Szwede połączono z garbarniami przy ul. Kamionkowskiej 43, a także z fabryką G. Weigle i Synowie przy ul. Piaskowej 4. W związku z tym powstał Warszawski Zakład Garbarski nr 1, który później do początku lat ’60 działał po przekształceniach jako Fabryka Obuwia „Syrena”. Na terenie zakładu funkcjonowały też inne spółki, takie jak MPO oraz Stołeczny Zakład Wyrobów Konfekcyjnych "Apis".

Z informacji, które udało mi się odszukać, rodzina Temlerów, która przed wojną posiadała połowę akcji, stara się obecnie o odzyskanie fabryki.

Obecnie budynek popada w ruinę i ciągle jest podpalany, mimo że jest wpisany do rejestru zabytków...

 

 

warszawskie_unikaty_ul._Okopowa_78__1warszawskie_unikaty_ul._Okopowa_78__2

61_054_p_k

źródło: http://archiwum-woli.waw.pl/search.htm?word=temler%20&aid=61&s=1

140_0133_p_o

źródło: http://archiwum-woli.waw.pl/search.htm?word=temler%20&aid=140&s=1

 

aleja Na Skarpie 21 - Śródmieście

beatice90

Ten modernistyczny budynek powstał w latach 1938-1939 przy alei Na Skarpie 21, zaprojektowany przez wybitny duet - Leona Marka Suzina oraz Bohdana Krzemieniewskiego. 

Kamienica powstała na terenie dawnego ogrodu Frascati należącego do rodu Branickich.

Dominuje tu harmonia połączona z prostotą. Głównym atutem budynku są piękne, zaokrąglone narożniki.

W mieszkaniach zachowała się oryginalna, drewniana stolarka 

Kamienica została wpisana do rejestru zabytków. 

 

 

warszawskie_unikaty_aleja_na_skarpie_21_2

warszawskie_unikaty_aleja_na_skarpie_21_1

warszawskie_unikaty_aleja_na_skarpie_21_9warszawskie_unikaty_aleja_na_skarpie_21_8warszawskie_unikaty_aleja_na_skarpie_21_10warszawskie_unikaty_aleja_na_skarpie_21_12
warszawskie_unikaty_aleja_na_skarpie_21_6warszawskie_unikaty_aleja_na_skarpie_21_7warszawskie_unikaty_aleja_na_skarpie_21_5

ul. Grzybowska 37 ; 46 ; 47 i 47a - WOLA

beatice90

Dzisiaj przedstawię troszkę historii kamienic przy ulicy Grzybowskiej.

Kamienica przy ul. Grzybowskiej 37 

Modernistyczna kamienica z 1936-1937 roku. Na tamte czasy bardzo nowoczesna, posiadała witryny sklepów z opuszczonymi żaluzjami. Należała do najstarszej polskiej marki kawy PLUTON. Początkowo jej właścicielem był Wiktor Matyjewicz (ówczesny właściciel Kawy Molinari), po jego śmierci akcje wykupił Tadeusz Tarasiewicz i przekształcił nazwę firmy na PLUTON, która istniała od 1882 roku. Od 1910 roku przy ul. Grzybowskiej 37 powstała jej nowa fabryka, która mieściła się za kamienicą. W czasie wojny tylko kamienica znalazła się na terenie getta, natomiast fabryka kawy nie została do niego włączona. Mimo to palarnia znacznie ucierpiała przez zrzucenie radzieckiej bomby a później w czasie Powstania Warszawskiego. Na szczęście udało się ją odbudować. Sama kamienica była notorycznie plądrowana przez Niemców.

Lada chwila na miejscu tej kamienicy ma postać nowoczesny wieżowiec…

warszawskie_unikaty___Grzybowska_37_2warszawskie_unikaty___Grzybowska_37_1

 

Poniżej kamienica przy ul. Grzybowskiej 46

Kamienica Antoniego Stradeckiego przy ul. Grzybowskiej 46 powstała w 1939 roku na terenie dawnej gorzelni. Budynek ze względu na wybuch II Wojny Światowej nie został otynkowany i wykończony, mimo to jej żelbetowa i ogniotrwała konstrukcja zachowała w pełni kamienicę przed uszkodzeniami wojennymi. W czasie budowy osiedla Za Żelazną Bramą, planowano rozebrać budynek, mimo to nie dokonano tego. Kamienica znana jest szczególnie z filmu „Poszukiwany, poszukiwana” z 1979 roku. Na ostatnim piętrze  mieszkał/a jego główny/a bohater/ka – Stanisław Maria Rochowicz / Marysia J

Z boku widać ślad po stojącej tu niegdyś sąsiedniej kamienicy Wołowskich.

warszawskie_unikaty___Grzybowska_467

 

Stary szyld zakładu szewskiego.warszawskie_unikaty___Grzybowska_4681


warszawskie_unikaty___Grzybowska_463warszawskie_unikaty___Grzybowska_469warszawskie_unikaty___Grzybowska_461warszawskie_unikaty___Grzybowska_462warszawskie_unikaty___Grzybowska_464warszawskie_unikaty___Grzybowska_465warszawskie_unikaty___Grzybowska_466

 

Kamienica przy ul. Grzybowskiej 47 i 47a – przedwojenna, modernistyczna kamienica

warszawskie_unikaty___Grzybowska_47_i_47a__4warszawskie_unikaty___Grzybowska_47_i_47a__3warszawskie_unikaty___Grzybowska_47_i_47a__2warszawskie_unikaty___Grzybowska_47_i_47a__5

ul. Pereca 16 - WOLA

beatice90

Znajdująca się na Woli ulica Pereca dawniej nosiła nazwę ulicy Ceglanej. Została wytyczona w drugiej połowie XVIII wieku.

W 1805 roku teren wykupił Jan Bogumił Ulrych, który postawił tam wiele szklarń, szkółek, ale przede wszystkim powstało tam wielkie gospodarstwo ogrodnicze. 

Ulica zamieszkiwana była głównie przez żydowską ludność.

Nazwę swą zawdzięcza pisarzowi i prawnikowi Icchakowi Lejb Perecowi, który mieszkał w kamienicy nr 1. 

W czasie II wojny światowej ulica znalazła się na terenie getta warszawskiego, przez co znacznie ucierpiała.

Na szczęście zachowała się narożna, modernistyczna kamienica przy ul. Pereca 16 / róg Żelaznej. Prawdopodobnie powstała ona tuż przed wojną, a dokładnie w 1938 roku. We wnętrzu klatki schodowej wciąż znajduje się piękna mozaika.

Poniżej zapraszam i odsyłam do poprzednich postów na temat kamienic znajdujących się pomiędzy ul. Waliców a ul. Pereca :)

http://warszawskieunikaty.blox.pl/2016/05/ul-Walicow-Wola.html

http://warszawskieunikaty.blox.pl/2014/03/Kamien-i-co-ul-Walicow-14-Wola.html

 

 

warszawskie_uniakty_ul._Pereca_16__1warszawskie_uniakty_ul._Pereca_16__2warszawskie_uniakty_ul._Pereca_16__5warszawskie_uniakty_ul._Pereca_16__3warszawskie_uniakty_ul._Pereca_16__4warszawskie_uniakty_ul._Pereca_16__6

 

ul. Rozbrat 32, 34/36 - Śródmieście

beatice90

 

 Na Powiślu, a dokładniej na ulicy Rozbrat zachowało się wiele wybitnych przykładów przedwojennej architektury Warszawy.

Występuje tu nie tylko modernizm, ale również neoklasycyzm. 

Przy ul. Rozbrat 32 oraz ul. Rozbrat 34/36 znajdują się, położone po przeciwnych stronach ul. Śniegockiej, bliźniacze kamienice zaprojektowane przez Feliksa Michalskiego w stylu neoklasycystycznym.

Powstały na przełomie lat 1928-1931 dla pracowników Instytucji Przemysłu Cukrowniczego. 

IMG_20171226_145553IMG_20171226_145707

 

ul. Artura Grottgera 2 / ul. Belwederska 17 - Mokotów

beatice90

 

Niedawno podczas spaceru po Sielcach odkryłam piękną klatkę schodową w rozmaitych wzorach i kombinacjach. 

Klatka ta znajduje się w narożnej kamienicy mieszącej się pod dwoma adresami ul. Artura Grottgera 2 i ul. Belwederska 17

Budynek powstał w drugiej połowie lat 30. XX wieku. Jej niepozorna, modernistyczna fasada kryje w sobie dzieło sztuki.  

 

 

ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_6ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_3ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_1ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_4ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_2ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_5ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_9ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_8ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_7ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_10ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_11ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_12ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_16ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_15ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_17ul.Belwederska_17___warszawskie_unikaty_13

 

ul. Górczewska - Wola

beatice90

 

Ulica Górczewska, łącząca Wolę z Bemowem, jest jedną z najdłuższych ulic Warszawy.

Zabudowa widoczna na zdjęciach pochodzi z drugiej połowy lat 30. XX wieku. Dominował styl modernistyczny. Nieliczne, nieistniejące już budynki zbudowane były w stylu staropolskim.

Jak widać na zdjęciu, odcinek Górczewskiej jest obecnie w znacznym stopniu rozkopany ze względu na budowę metra.

W następnym poście przedstawię resztę kamienic znajdujących się przy ul. Górczewskiej … tych położonych bliżej Śródmieścia.

 

 

Kamienica przy ul. Górczewskiej 98 

ul._Grczewska_98___warszawskie_unikaty_2ul._Grczewska_98___warszawskie_unikaty_1ul._Grczewska_98___warszawskie_unikaty_3ul._Grczewska_98___warszawskie_unikaty_4

ul. Górczewska 123

ul._Grczewska_123___warszawskie_unikaty_1ul._Grczewska_123___warszawskie_unikaty_2

ul. Górczewska 106

warszawskie_unikaty___ul._Grczewska_106_2warszawskie_unikaty___ul._Grczewska_106_1ul._Grczewska_108___warszawskie_unikaty

 

Zdjęcie pochodzi z 1939 roku i przedstawia wkroczenie wojsk niemieckich do Warszawy. Od lewej domy o obecnych numerach 110, 108, 106 . Kamienice o numerach 108 oraz 106 na przestrzeni lat znacznie zmieniły swój wygląd.

źródło: http://warszawa.fotopolska.eu/592356,foto.html

ulica_Grczewska

 

ul. Górczewska 116

ul._Grczewska_116___warszawskie_unikaty_3ul._Grczewska_116___warszawskie_unikaty_1ul._Grczewska_116___warszawskie_unikaty_2ul._Grczewska_116___warszawskie_unikaty_4

ul. Górczewska 118 

warszawskie_unikaty___ul.Grczewska_118_3warszawskie_unikaty___ul.Grczewska_118_4

ul. Górczewska 120

 

ul. Górczewska 122

Ta ceglana kamienica przy ul. Górczewskiej 122 była siedzibą Sztabu generała Okulickiego w czasie obrony Woli w 1939 roku.

 

ul._Grczewska_122___warszawskie_unikaty_3ul._Grczewska_122___warszawskie_unikaty_2ul._Grczewska_122___warszawskie_unikaty_1

ul. Górczewska 123

ul._Grczewska_123___warszawskie_unikaty_11ul._Grczewska_123___warszawskie_unikaty_21

ul. Górczewska 139 i 141

warszawskie_unikaty_ul._Grczewska_139_i_141

ul. Ulrychowska / ul. Traktorzystki - Wola

beatice90

 

Ulica Ulrychowska na Woli swoją nazwę zawdzięcza od nazwiska właściciela - Jana Krystiana Ulricha, który na tym terenie w 1877 r. założył przedsiębiorstwo ogrodnicze. 

Domy i kamienice widoczne na zdjęciach datuje się na lata 30. XX wieku.

 

Ulica Ulrychowska 24 - opuszczona kamienica 

ul.Ulrychowska_24_warszawskie_unikaty__6ul.Ulrychowska_24_warszawskie_unikaty__72ul.Ulrychowska_24_warszawskie_unikaty__13ul.Ulrychowska_24_warszawskie_unikaty__2ul.Ulrychowska_24_warszawskie_unikaty__3ul._Ulrychowska_24_warszawskie_unikaty_21
ul.Ulrychowska_24_warszawskie_unikaty__4

Ulica Ulrychowska 26

ul._Ulrychowska_26_warszawskie_unikaty

 

Ulica Ulrychowska 30 - opuszczony, modernistyczny dom 

ul._Ulrychowska_30___warszawskie_unikaty_5ul._Ulrychowska_30___warszawskie_unikaty_1ul._Ulrychowska_30___warszawskie_unikaty_7ul._Ulrychowska_30___warszawskie_unikaty_4ul._Ulrychowska_30___warszawskie_unikaty_6ul._Ulrychowska_30___warszawskie_unikaty_3

Ulica Ulrychowska 32

ul.Ulrychowska_32__warszawskie_unikaty__1

Ulica Traktorzystki 

ul._Traktorzystki_4___warszawskie_unikaty__1ul._Traktorzystki_4___warszawskie_unikaty__2

ul. Armatnia - WOLA

beatice90

Ulica Armatnia została wytyczona w 1931 roku, chociaż jej pierwsze domy mieszkalne powstały już w 1910 roku.      Większość z nich wybudowana została z czerwonej cegły.

Bliżej torów kolejowych, tuż obok al. Prymasa Tysiąclecia stoją kamienice (identyczne jak kamienica po przeciwnej stronie – ul. Prymasa Tysiąclecia 34, o której wspomniałam w poprzednim poście).

Innym cennym obiektem jest pierwszy w zaborze rosyjskim, zachowany wiadukt kolejowy o konstrukcji żelbetowej z 1902 roku, który od II wojny światowej jest nieużywany. Służył on Drodze Żelaznej Warszawsko-Kaliskiej (DŻWK) i pełnił rolę szerokotorowego objazdu normalnotorowej stacji Warszawa Pasażerska. Wiadukt zaprojektowany został przez Józefa Prüffa, Ernesta Bobieńskiego, Bronisława Plebińskiego oraz Aleksandra Wasiutyńskiego. 

 

warszawskie_unikaty_171warszawskie_unikaty_41warszawskie_unikaty_91warszawskie_unikaty_31warszawskie_unikaty_6warszawskie_unikaty_101warszawskie_unikaty_141warszawskie_unikaty_151warszawskie_unikaty_71warszawskie_unikaty_18warszawskie_unikaty_81warszawskie_unikaty_21warszawskie_unikaty_121

                               

Wiadukt

warszawskie_unikaty_111

al. Prymasa Tysiąclecia 34 - WOLA

beatice90

 

Tuż przy tunelu wiodącemu do Dworca Zachodniego, a dokładnie przy al. Prymasa Tysiąclecia 34 ostała się przedwojenna kamienica, która przeznaczona była dla pracowników Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej.

Budynek ten powstał w 1900 roku w stylu staropolskim.

W następnym poście przedstawię bliżej ul. Armatnią, która znajduje się po przeciwnej stronie. 

warszawskie_unikaty__11warszawskie_unikaty__41warszawskie_unikaty__31warszawskie_unikaty__21

ul. Bema 65 - WOLA

beatice90

Dawniej ul. Bema 65 a obecnie al. Prymasa Tysiąclecia 48a.  

Ten piękny neogotyk to zabudowania dawnej Fabryki Towarzystwa Akcyjnego Przemysłowych Zakładów Mechanicznych „Lilpop, Rau i Löwenstein”, o której wspomniałam w poprzednim poście.

Fabryka przeniosła się w to miejsce prawdopodobnie w 1904 r.

Pod koniec Powstania Warszawskiego, Niemcy wysadzili znaczną część jej zabudowań.

Jedyne, co się zachowało to te neogotyckie budynki, pełniące niegdyś dla zakładów funkcje biurowe.

Ściśle produkcyjna część zakładów znajdowała się prawdopodobnie w miejscu obecnej trasy szybkiego ruchu (al. Prymasa Tysiąclecia). 

 

 

 

Zdjęcie przedstawia fabrykę oraz jej zabudowania, które przetrwały do dnia dzisiejszego. Widok od strony gazowni na Woli (dzisiejsza ulica Prądzyńskiego).

źródło: http://www.warszawa1939.pl/strona.php?kod=przemysl_lilpop2

 

bema_65

 

11SAM_73481_111_311_211_61_411_8SAM_73511_101_5

 

ul. Bema 69 - Wola

beatice90

Przy ul. Bema 69 na Woli zachowała się przepiękna, ceglana kamienica z 1898 roku.

Prawdopodobnie zamieszkiwali ją kolejarze z mieszczącej się nieopodal Stacji Warszawa Zachodnia bądź robotnicy z zakładów „Lilpop, Rau i Loewenstein” tzw. „LRL”, które działały w latach 1866-1944 i specjalizowały się w przemyśle budowy maszyn. Zakłady przeniesiono na tereny Woli pod koniec XIX wieku. Zdjęcia przedstawię w kolejnym poście ;)

Wejścia do klatek schodowych znajdują się w bocznych elewacjach.

Od strony podwórza jest inne, ukryte wejście do kamienicy w ryzalicie z cylindryczną klatką schodową.

Budynek wieńczą trzy, neogotyckie attyki. 

 


1.5._warszawskieunikaty1.2._warszawskieunikaty1.7._warszawskieunikaty1.4._warszawskieunikaty1.6._warszawskieunikaty1.1.warszawskieunikaty1.10._warszawskieunikaty1.9._warszawskieunikaty1.8._warszawskieunikaty1.3._warszawskie_unikaty

 

 

WŁOCHY (Raków)

beatice90

Jeszcze troszkę zdjęć z Rakowa :) w nawiązaniu do poprzedniego postu.

 

Po drugiej stronie Łopuszańskiej zachowała się drewniana zabudowa z XIX wieku.  

 

Kamienica przedwojenna - ul. Łopuszańska 11

SAM_8921SAM_8922

 

ul. Łopuszańska 23

IMG_20170624_192450IMG_20170624_192428

 ul.Geologiczna 

SAM_8915

ul. Kazimierza Wielkiego 

SAM_8919SAM_8903


SAM_8907

 

ul. Łobeska - Dom z 1929 roku. 

SAM_8913

WŁOCHY (Raków)

beatice90

 

Dzielnica Włochy to jedna z najbardziej „dziewiczych” dzielnic Warszawy, mimo iż obecnie powstaje tutaj zagłębie biurowców oraz mini apartamentowców.  Wciąż można tutaj napotkać  XIX-wieczne, wiejskie chatki. Wiele z tych budynków jest już opuszczonych, niszczeje, bądź czeka na rozbiórkę. Obecnie teren ten zyskuje na wartości.

 

 

 Ulica Łopuszańska 4/6 - modernistyczna kamienica z ciekawym lastriko z datą powstania budynku 1937 r. 

IMG_20170624_185041IMG_20170624_185047SAM_8926SAM_8925SAM_8928SAM_8927

 

 

Ulica Borsucza została wytyczona w okresie międzywojennym. Przedwojenne kamienice jak i domy ( nr 3; nr 7 ; nr 9 ; nr 11 ; nr 15 ; nr 45 ) powstały w latach 30. XX wieku.SAM_8932

SAM_89301SAM_89341SAM_8933

 Ulica Głuszycka

SAM_8941SAM_8946SAM_8945SAM_8942SAM_8947

 

 

ul. Dorotowska 7 - Ochota

beatice90

Dzielnica Ochota może poszczycić się jednym z najlepiej zachowanych i nielicznych przykładów architektury w stylu Art déco. Jest nim piękna kamienica znajdująca się przy ul. Dorotowskiej 7 wraz z identyczną, zachowaną oficyną (ul. Grójecka 70B). Kamienicę wraz z oficyną zaprojektował w 1930-1931 r. Bronisław Colonna-Czosnowski – twórca między innymi hotelu Savoy przy Nowym Świecie 58.

 

 

 Uwagę przykuwają oryginalne drzwi wejściowe oraz półokrągłe balustrady balkonów.

Kamienica została wpisana do rejestru zabytków. 

 

 

 

warszawskieunikaty9

warszawskieunikaty3warszawskieunikaty6warszawskieunikaty1warszawskieunikaty7warszawskieunikaty8warszawskieunikaty4warszawskieunikaty10warszawskieunikaty

 

ul. Tyniecka 9 - Mokotów (Wierzbno)

beatice90

Gdybym miała przedstawić wszystkie najpiękniejsze domy czy też kamienice na samym Wierzbnie to zajęłoby mi to z pewnością rok czasu. 

Poniżej jeden z nich...

Modernistyczna kamienica przy ul. Tynieckiej 9 z pewnością powstała w latach 30-tych XX w.. Niestety nie jest mi znany autor projektu...a może ktoś z Was wie? :) 

Mimo, iż bryła budynku jest prosta to jednak bije od niej coś niesamowitego.

Dominują tu eleganckie, półokrągłe balustrady balkonowe oraz niespotykane okrągłe luksfery na klatce schodowej. 

Idealny przykład kwintesencji międzywojennego modernizmu. 

SAM_8424SAM_8429SAM_8430SAM_8431SAM_8428SAM_8421SAM_8433

Piastów

beatice90

 

Dzisiaj... jeszcze trochę o innych, ciekawych zabytkach Piastowa

Pierwszy z nich to opuszczony pałacyk, który znajduje się na granicy Pruszkowa z Piastowem przy ul. Broniewskiego. Wybudowany w 1908 r. z drobnymi, secesyjnymi elementami dekoracyjnymi. 

Budynek służył jako szpital dla pracowników kolei Warszawsko-Wiedeńskiej.

Od 1918-1974 działała tutaj szkoła podstawowa im. Marii Skłodowskiej-Curie.

Od 1974 r. mieściła się tutaj szkoła zawodowa natomiast od 1985 r. działał tu hotel turystyczny Trump.

Obecnie budynek został wystawiony na sprzedaż i wciąż niszczeje...

Wpisany jest do rejestru zabytków. 

warszawskie_unikaty

warszawskie_unikaty_7

warszawskie_unikaty_1

warszawskie_unikaty_2

warszawskie_unikaty_5
warszawskie_unikaty_3
warszawskie_unikaty_4warszawskie_unikaty_8

 

Kolejowa wieża ciśnień na osiedlu pracowników kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Cały kompleks powstał w 1900 r. 

Najpiękniejsza, przedwojenna zabudowa znajduje się między ul. Harcerską / Księdza Jerzego Popiełuszki / Cypriana Godebskiego.

warszawskie_unikaty_11warszawskie_unikaty_16warszawskie_unikaty_17warszawskie_unikaty_12
warszawskie_unikaty_15
warszawskie_unikaty_14

warszawskie_unikaty_10

warszawskie_unikaty_13

 

ul. Godebskiego 3 - Piastów

beatice90

 „Podwarszawskie Unikaty” :)

Zburzony, secesyjny Biały Pałac znajdował się przy ulicy Godebskiego 3 w podwarszawskim Piastowie. Dawniej, aż do 1926 r. miejscowość ta nosiła nazwę Żdzary.

 

Pałac nazwany był także willą Adelajda - na cześć żony właściciela.

Jedyne co tu pozostało to oficyny…sama willa w 2013 r. została zrównana z ziemią.

 

Pałac wraz z oficynami zaprojektował oficer rosyjski Antoni Nikołajewicz Makowski.

Jej następnymi lokatorami byli małżonkowie Bruno-Edward i Eugenia-Adelajda Paproccy, którzy nabyli willę w 1913 roku. Według słów dawnych mieszkańców, właściciel willi wieczorami wchodził na wieżę i grywał na trąbce. Niestety małżeństwo zostało zmuszone sprzedać ją ze względu na długi hipoteczne.

W 1920 r. przeszła w ręce Wojska Polskiego, gdzie w tym samym roku zamieszkał w nim sam Charles de Gaulle jako członek misji wojskowej.

 

W czasie wojny ulokowano tu 100 Polaków wysiedlonych z Poznania. Następnie willę zajęło wojsko niemieckie, którzy ostrzeliwali z wieży alianckie samoloty wspierające warszawskich powstańców. 

W 1945 r. przeszła we władanie Prezydium Miejskiej Rady Narodowej. Następnie w 1979 r. zajęło ją  na magazyn Stołeczne Biuro Imprez Artystycznych „Stołeczna Estrada.

 

Jak widać na załączonych zdjęciach…przetrwały wyłącznie niewielkie oficyny zaprojektowane w duchu secesji wiedeńskiej 

 

Oficyny są wpisane do rejestru zbytków.

 

Tak wyglądała willa jeszcze parę lat temu…

                                                    zdjęcie ze źródła: http://www.polskaniezwykla.pl/pictures/original/272460.jpg
272460

 

A tak obecnie...pozostały same oficyny

(zdjęcia mojego autorstwa)

SAM_8360

SAM_8350

SAM_8353
SAM_8357
SAM_8376

SAM_8375

SAM_8363

SAM_8369
SAM_8354
SAM_83611

SAM_8365

SAM_8377

ul. Antoniego Madalińskiego 42 - Mokotów

beatice90

Ta elegancka kamienica stoi w samym sercu Starego Mokotowa przy ul. Madalińskiego 42. Jej charakterystycznym elementem jest popiersie generała Antoniego Madalińskiego znajdujące się na dziedzińcu kamienicy. 

Wybudowana w latach 1927-1933 przez Spółdzielnie Mieszkaniowo-Budowlaną Gródek w połączeniu modernizmu z tzw. klasycyzmem berlińskim.

Kamienica została zaprojektowana przez Witolda Matuszewskiego, który był również jej lokatorem.                                                            Zamieszkiwała tu głownie warszawska inteligencja oraz wybitne osobowości m. in. Jan Mazurkiewicz "Radosław".

W jednej z klatek zachowana została unikatowa winda firmy Roman Groniowski - spółka akcyjna. Firma ta powstała w 1923 r. i miała swoją siedzibę przy ul. Leopoldyny 10 (obecnie ul. Emilii Plater). 

 

 

IMAG3993

DSCN2551

DSCN2550

IMAG4889

 

DSCN2545

DSCN2549

IMAG4901

IMAG4887

Zabytkowa winda firmy Roman Groniowski Spółka Akcyjna. 

DSCN2548

IMAG4893

IMAG3994

 

 

ul. Prądzyńskiego 23, 23A, 23B, 23C, 23D - Wola

beatice90

Wolskie Pięciochatki przy ul. Prądzyńskiego 23, 23A, 23B, 23C, 23D – znajdujące się na tyłach Dworca Zachodniego.

Zespół domów, wybudowanych w 1923-24 dla pracowników PKP.

 

Przepiękna architektura, stylem przypominająca stare, polskie dworki.

Zaprojektował je Aleksander Raniecki (1879–1967).

Wpisane są do Gminnej Ewidencji Zabytków.

Będąc tam człowiek czuje się jakby przeniósł się w czasie…

Trzeba przyznać, że domy wybudowane dla kolejarzy PKP mają swój nieodparty urok :) tak jak przy ulicy Kozielskiej: http://warszawskieunikaty.blox.pl/2016/12/ul-Kozielska-WOLA-Kolo.html

 

W październiku zeszłego roku jeden z domów przy Prądzyńskiego 23B znacznie ucierpiał w pożarze. Sprawa jest kontrowersyjna, bowiem podejrzewa się o celowe podpalenie. Po tym incydencie mieszkańcy założyli organizację o nazwie Stowarzyszenie Mieszkańców i Przyjaciół Wolskich Pięciochatek.

Niestety kilka miesięcy temu fatalne zabezpieczenie dachu spowodowało zalanie wielu mieszkań...

 

 

 

SAM_7865

SAM_7871

SAM_7883

SAM_7870

SAM_7869

SAM_7875

SAM_7872

SAM_7881

SAM_7882

SAM_7868

SAM_7878

ul. Krasnowolska 78 - Ursynów (Grabów)

beatice90

Ten piękny, eklektyczny dworek z II poł. XIX w. ( 1876 r. ) znajduje się na Ursynowie (Grabów) przy ul. Krasnowolskiej 78.

Na szczęście zachowane zostały imponujące gzymsy, woluty podwójne tzw. esownice oraz tympanon. 

Pałacyk wpisany jest do rejestru zabytków.

© Warszawskie Unikaty
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci